Epspeter heidetocht
Uithoorn Carpe Diem-tocht
Zonnige herfstkleuren Schijndel
Amersfoort 10 oktober 2018
Tiengemeten
Tiengemeten
Lelystad
Heukelum
Werkendam Biesbos
Noordwijk
Zandvoort
Zwijndrecht

De wandelingen van “Samen Op Pad” gaan veelal door de natuur en als het niet anders kan, door een stad of dorp. Dan is er altijd wel een monument of een bezienswaardigheid te bewonderen. Met de tocht van vandaag is het niet anders. De startplaats – de Oude Deel - is eigenlijk al een bezienswaardigheid op zich. Een gezellig bruin café, heel oud want de elektriciteitsdraden hangen gewoon nog aan de muren en plafonds, maar met een ontzettende aardige bediening.

De organisatie ligt in handen van Ine de Vroom en Aalt Koopman.

 

Vlak voor 10 uur doet Ine haar welkomwoordje. Ze is blij met de opkomst van 111 personen en dankt ons daarvoor. Ze heeft een verrassing in petto: een boterhammetje bij de eerste wagenrust. Ik ben benieuwd wat dat is.

Dan gaan we van start. Het is fris (ik zie op mijn mobiel 0 graden), een strak blauwe lucht en de zon schijnt. Gelijk zijn we in het buitengebied. We passeren de voormalige Waterval de Vaneburg en de pluktuin “het Platte Land” en volgen een stukje van het Hoeverveldpad.

Dan komen we op het landgoed Vaneburg. In de verte kunnen we het kasteel al zien liggen aan de overkant van de Vaneburgerallee. Het is een 17e-eeuwse buitenplaats. Tegenwoordig wordt het landgoed gebruikt als congres-, vergader- en hotelaccommodatie.

We lopen er helemaal omheen. Niet alleen wij, wandelaars, zijn een dagje uit, maar ook een kudde schapen, die ik vrolijk tussen het struikgewas zie dartelen.

En dan komen we bij de 1e wagenrust. Daar staat Ine met haar boterhammetjes. Een typische lekkernij, die altijd door haar moeder gemaakt werd, bestaandeput 1 uit een plak cake met een sausje en een schijfje marsepein. Aan de zijkant ziet dat er uit als een boterham. Vandaar. Het gaat er in als de spreekwoordelijk koek.

We bevinden ons op de plek waar op 30 september 1944 acht verzetsmannen een aanslag pleegden op een Duitse personenauto. Twee officieren raakten gewond en één van hen overleed. De Duitse legerleiding nam het voorval bijzonder hoog op met desastreuze gevolgen. Op 2 oktober werden 659 mannen afgevoerd, waarvan 601 op transport werden gezet naar concentratiekamp Neuengamme. Na de oorlog keerden slechts 48 mannen terug. Wat een dramatisch gebeuren, om stil van te worden.

put 2We vervolgen de route op landgoed Oldenaller. In dit gebied liggen oude boerderijen, houtwallen, beekjes, zandwegen, akkers en bloemrijke graslanden.

Rustgevend is het ook en dat hebben de Soppers wel nodig.

Ook hier lopen we om het kasteel heen. Het dateert uit 1655. In 1850 gaf Baron van Goltstein opdracht aan architect Zocher om het huis te moderniseren en een tuinontwerp voor een Engelse tuin te realiseren.

We maken een rondgang door die tuin en kunnen zo het kasteel van alle kanten bewonderen. Inmiddels volgen we het Oldenallerpad.

Bij de Hogesteeg passeren we een spoorwegovergang en komen in een gebied, wat ik ken van het Zuiderzeepad. Hier zie ik ook tekens van het Westerborkpad.

Dan blijkt, dat we een rondje hebben gelopen, want we passeren weer diezelfde spoorwegovergang. Nou, dat had ik moeten weten, zeg. Nee, nee Jeannette, ’t knietje is weer helemaal beter, dus je loopt de tocht ook weer helemaal!!

De hoofdrust is bij “De Zoete Inval”. Zo te zien zijn we hartelijk welkom. “Leuk da j’ d’r bin”. In de nostalgische boerenschuur is het goed toeven. Je mag hier niet je eigen brood op eten, maar wel het brood van je buurman, zegt Jeannette Larsen. Dat is weer iets nieuws. Weet Wim Freriks dat?

De bediening is vlot, de thee is lekker en de blik op wasgoed aan de lijn , potten en pannen en ook nog ouderwetse kinderwagens maken het geheel knus en gezellig.

Het is alsof Aalt het van Henk heeft afgekeken, want ineens geeft hij aan dat we nog 5 minuten hebben en dan gaan we starten.

Via een smal plankje gaan we het gebied van Oldenaller weer in. Daarna volgen lange landwegen met rechts alsmaar grasland en links landbouwgrond waar eens mais heeft gestaan.

De 2e wagenrust is ook een totale verrassing. Ine staat met roodgeblokte bekers. Je zou denken dat daar een neut in zit. Ja, zegt Ine, het zijn peperneuten. Ach ja, het is immers 4 december.

We zijn inmiddels aangeland in de bebouwde kom van Putten.

In de akte van de Friese edelman Folckerus (uit 855) wordt voor het eerst de naam Putten vermeld.

Momenteel heeft het ca. 24.000 inwoners. Het is nog steeds grotendeels agrarisch gebied, maar het toerisme en recreatie zijn een belangrijke inkomstenbron geworden.

put 3We krijgen de gelegenheid stil te staan bij - wat men in de volksmond noemt “het Vrouwtje van Putten”, onderdeel van een monument ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de razzia. Het monument bestaat uit een herdenkingshof en dat zandstenen beeld, genaamd "de treurende weduwe". Het verbeeldt een rouwende vrouw in klederdracht met een zakdoek in haar hand. Ze kijkt in de richting van de Oude Kerk, van waaruit in 1944 de mannen werden weggevoerd.

Om 16.00 uur zijn we weer terug, waar we vanmorgen zijn begonnen: De Oude Deel.

Ine en Aalt, deze afwisselende tocht en de verzorging waren niet goed, neen…… ze waren PERFECT. Klasse en hartelijk dank daarvoor.

Zeist, 6 december 2019

Jeannette van Buuren

Stichting Samen Op Pad

t' Hennetje 19

3985 PB Werkhoven

KvK. 60842261 

Wilt u op de hoogte blijven van onze mooie wandelingen?
Schrijf u dan in voor onze nieuwsbrief.

Copyright © 2022 Samen Op Pad ~. Alle rechten voorbehouden.