Afdrukken

Rondje Lunteren  01.06.2022

We staan op het terras van Hotel Eethuys “De Wormshoef” en organisator Nico van Ee heet 47 deelnemers van harte welkom in Lunteren, de parel op de Veluwe. Dat zegt hij zelf. Het is vandaag weer een achtje.

Het dorp Lunteren heeft zo’n achtduizend inwoners en kent zeker in de zomermaanden veel toerisme. Aan de Dorpsstraat staan de Oude Kerk en de poldermolen De Hoop.

Na enkele straten en de spoorbaan komen we al gauw in het buitengebied. We volgen zo’n beetje het Meulunterenpad. We passeren Restaurant De Goudsberg, waar in de Tweede Wereldoorlog Anton Mussert van de NSB zijn hoofdkwartier had en van daaruit de partijbijeenkomsten leidde.

20220601 105116In het bosgebied De Goudsberg is het veel klimmen en af en toe dalen, en uiteindelijk komen we bij het middelpunt van Nederland. Dat staat geschreven op een grote kei, dus het zal wel waar zijn. Op deze 51 m hoogte heb je een prachtig uitzicht richting Barneveld en over de Gelderse Vallei.

20220601 113827We gaan weer voort en komen rond half twaalf aan bij de IJzertijdboerderij. Daar staan onze welbekende verzorgsters Gerda en Bep met heerlijke versnaperingen. Er is heel wat te kiezen en ik neem voor de verandering eens een heerlijke wafel. En een appelsapje, nou, mijn dag kan niet meer stuk.

Wij zijn dan inmiddels aangeland op Eikenstek van het Wekeromse Zand. Een prachtig natuurgebied met zandverstuiving, bos en heide. Er leven hier ook moeflons, weliswaar klein van postuur, maar wel wild. Daar moet ik dus niets van weten. We gaan gauw verder.

Teruggekomen in het dorp passeren wij het Vrouwtje van Lunteren en zijn rond kwart over één bij de hoofdrust.

Voor het tweede gedeelte van de wandeling lopen we eerst om het dorp heen en daarna door een aantal  straten. Ik zie schone lanen, mooie huizen en kleurrijke tuinen. Volgens mij moet Lunteren een rijk dorp zijn.

20220601 145623 kopie 2

 We komen als vanzelf in het “Luntersche Buurtbosch”, aangelegd in de jaren 90 van de 19e eeuw door notaris Van den Ham. We moeten de Galgenberg op om ten slotte uit te komen bij de uitkijktoren “De Koepel”. De weg daar naar toe valt me zwaar, ik ben niet zo’n klimmer. Maar gelukkig krijgt iedereen de gelegenheid even rond te kijken en uit te rusten.

We dalen weer af, dat gaat veel beter. Opeens staan er een paar mensen stil. Wat is daar te zien? Iemand roept voor de lol dat dat het IJsselmeer is, maar het is een kwetsbaar vennetje voor  salamanders, kikkers en allerlei ander gespuis. Een zekere Willem denkt dat hier de Witte Wieven van Lunteren ronddwalen.

En dan komt de laatste pauze van de dag. Gerda en Bep staan ergens met Magnum-ijsjes. Niet alleen vandaag kan mijn dag niet meer stuk, maar ook morgen. Wat een leuke verrassing.

Iedereen staat te genieten. Maar hoor ik het goed? Staat daar iemand te mopperen, dat we even om het dorp heen en door een paar straten moesten lopen? Foei mijnheer, soms kan het niet anders.

Dan is het nog een klein halfuurtje te gaan en komen we  tevreden bij het eindpunt. Op het terras nemen we nog een afzakkertje en dan hoor ik van Nico wat er allemaal komt kijken om zo’n tocht te maken.

Daarom nogmaals een welgemeend dank-je-wel en de groeten aan de dames.

Zeist, 2 juni 2022.

Jeannette van Buuren.